Παρασκευή, 11 Ιανουαρίου 2013

Ντύσου άσχημα και βγάλε το κραγιόν σου



Κορίτσια φορέστε πάλι τα σουτιέν σας, κλειδώστε τα πόδια και χαμηλώστε το βλέμμα, να μη δείτε ήλιο πια, ζωγραφιστό.
Ντυθείτε άσχημα και βγάλτε το κραγιόν σας.

Αλλιώς, ο βιαστής περιμένει στη γωνία και θα έχει και τα δίκια του αν κατά λάθος λάβει από εσάς το μήνυμα: «…έλα λεχρίτη, βρομιάρη, ανωμαλιάρη να με βιάσεις, να με στιγματίσεις για όλη μου τη ζωή ή και να με σκοτώσεις με το χειρότερο τρόπο».

Ο σεξισμός, η κοινωνική αρρώστια του σύγχρονου πολιτισμένου κόσμου, βρίσκει σάρκα και οστά στις φρέσκιες δηλώσεις για το βιασμό της 23χρονης Ινδής, εκ μέρους του δικηγόρου Μανοχάρ Λαλ Σάρμα, ο οποίος υποστήριξε ότι τα θύματα του βιασμού είναι υπεύθυνα για αυτό που τους συμβαίνει, ενώ δεν δίστασε να εκφράσει τις αμφιβολίες του για την ηθική της άτυχης κοπέλας.

«Μέχρι σήμερα δεν έχω δει ούτε ένα περιστατικό ή παράδειγμα βιασμού μιας γυναίκας με υπόληψη», δήλωσε ο Σάρμα και συμπλήρωσε: «…ούτε ένας αρχιμαφιόζος δεν θέλει να αγγίξει ένα κορίτσι με υπόληψη».
Συνέχισε δε, τις εξοργιστικές του δηλώσεις, βάζοντας στο παιχνίδι και το φίλο της 23χρονης λέγοντας «…η κοπέλα και ο σύντροφός της δεν έπρεπε να χρησιμοποιήσουν τις αστικές συγκοινωνίες αργά το βράδυ. Ο άνδρας που ήταν μαζί της δεν κατάφερε να την προστατεύσει για να μην πάθει κακό».

Δυστυχώς ο σεξισμός δεν προέρχεται από περιβάλλον άρρωστο, ούτε από άρρωστα μυαλά σαν του κυρίου δικηγόρου πάντα.
Περνάει από γενιά σε γενιά υποσυνείδητα και διαμορφώνει συμπεριφορές, τάσεις και τρόπο ζωής.

‘Όταν οι παππούδες και οι γιαγιάδες έλεγαν στις  κόρες της οικογένειας να παντρεύονται μικρές για να μη θεωρηθούν μεγαλοκοπέλες, δεν είχε να κάνει μόνο με το φόβο πως θα τους μείνουν στο ράφι, αλλά και με την αντίληψη πως ο γάμος σε σώζει από την ελεύθερη ζωή και την απόλαυση των προσωπικών σου επιλογών και εμπειριών.

Εμείς που σήμερα ξεπεράσαμε αυτά τα ταμπού, λέμε στα δικά μας παιδιά να μη ντύνονται με προκλητικό τρόπο, να μη μένουν έξω μέχρι αργά, να φοβούνται τη σκιά τους, κυρίως γιατί ξέρουμε ότιο κόσμος είναι τόσο άνισος και άδικος απέναντι σε ελεύθερους και ανέμελους ανθρώπους.

Με λίγα λόγια, όταν θέλουμε να πολεμήσουμε όλη αυτή την κουλτούρα του σεξισμού και κατ’ επέκταση του βιασμού, είναι σαν να πολεμάμε παράλληλα αυτή τη φωνή που μας λέει συχνά «μη» και «δεν πρέπει».

Όλα αυτά κατά Δυτικό κόσμο μεριά, Ελλάδα και Ξάνθης γωνία, δημιούργησαν μια φούσκα που μεγάλωσε, όσο εκφράστηκε η λύπη και η αγανάκτηση από τους ντόπιους Ξανθιώτες.

Μετά, μέσα στη μιζέρια και την αδιαφορία του Νεοέλληνα, η φούσκα ξεφούσκωσε.
Και ο τρόμος συνεχίζεται.

Τα πρότυπα του ξώβυζου λάγνου, εύκολου κοριτσιού, ως αντίποδας  στις  καθωσπρέπει μαζεμένες, χαμηλοβλεπούσες κυρίες, που τα κάνουν όλα μετά τις δύο με τον δικό τους και άλλους δύο, χτίζονται επιμελώς, ενώ τα υποψήφια θύματα ανησυχούν για τη σάρκα που ξεσκεπάζουν, μήπως και τα ακινητοποιήσουν στη γη οι ορέξεις κάποιων που καταπιέστηκαν να ερεθιστούν, επειδή έφταιξαν εκείνες.

Αντίθετα, στην καταπιεσμένη Ινδία, ο κόσμος ξεσηκώθηκε για να διαδηλώσει το «αρκετά!» να φωνάξει «τέρμα!».

Η αλλαγή βλέπεις έρχεται κάποιες φορές ξαφνικά και συνήθως όταν είναι η μόνη επιλογή.
Οταν αρχίζεις να επαναστατείς στην ιδέα ότι ο βιασμός δεν είναι ακόμα ένα συμβάν στη ζωή που το προσπερνάς όσο εύκολα μια διάρρηξη στο σπίτι σου, για παράδειγμα.
Όταν συνειδητοποιείς ότι δεν προέρχεται μόνο από αγνώστους σου, αλλά κυρίως από το πιο κοντινό σου περιβάλλον, που σε πιέζει να συμπεριφέρεσαι βάσει ενός καθαρά υποκειμενικού προτύπου, προκειμένου να συντηρήσεις την εικόνα που αποφάσισαν άλλοι από σένα, για εσένα.
Όταν σιχαίνεσαι πλέον να αυτοπεριορίζεσαι στο σπίτι από φόβο μη χαρακτηριστείς, μη σταμπαριστείς, μη φλερτάρεις παραπάνω, μη γελάσεις και μιλήσεις κάπως και συζητηθείς.

Όταν γενικά αποφασίζεις να μη φοβάσαι.
Έτσι απλά και τίποτα λιγότερο από αυτό.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου